Home

Click on the MATRIX to start your literary adventure!

Hungarians in Babel

The Hungarians in Babel online forum is the descendant of the Babel Web Anthology. It gives a rich selection of translations of Hungarian literature and Hungarian translation.

The successful translations of the project will appear in Babel Web Anthology's side.
Read our selection and fill up your favorite works and translations!

Wiersze (Polish)

1.
Tak, tu powinniśmy przychodzić,
do próżnych i surowych wnętrz. Dziś,
kiedy nie mamy nic do przyniesienia, nic
co by miało ciężar, nic
prócz ciężarów własnych które
nikomu nigdy na nic.

Powinniśmy przychodzić tuż przed świtem
gdy za miastem słychać płacz pociągów,

[…]

Stasiuk, Andrzej

Versek (Hungarian)

1.
Igen, ide kellett jönnünk: az üres,
nyers belsőkhöz. Ma, amikor nincs semmi,
amit hozhatnánk, semmi,
aminek súlya lenne, egyedül
a ránk nehezedő teher, ami
soha senkit, a legkevésbé sem.

Virradat előtt jönni, amikor
felsírnak a vonatok a város határán,
a madarak alusznak s a sötétből már csak

Körner, Gábor

Osztályrészem (Hungarian)

Partra szállottam. Levonom vitorlám.
A szelek mérgét nemesen kiálltam.
Sok Charybdis közt, sok ezer veszélyben
Izzada orcám.

Béke már részem: lekötöm hajómat,
Semmi tündérkép soha fel nem oldja.
Oh te, elzárt hely, te fogadd öledbe
A heves ifjút!

Bár nem olly gazdag mezeim határa,

Berzsenyi Dániel

Mói udział (Polish)

Otom ujrzał brzeg i winduję żagle.
Furii wichrów złych dotrzymałem pola.
Pośród Scylii paszez, między burz tysiącem
Pot mnie oblewał.

Gdzie spokojna toń, statek zakotviczę,
Nie odwiąże go żadna mara zwodna.
Ty, zatoko cisz, weź na swoje łono
Młodość burzliwą!

Litwiniuk, Jerzy

Ars poetica? (Polish)

Zawsze tęskniłem do formy bardziej pojemnej,
która nie byłaby zanadto poezją ani zanadto prozą
i pozwoliłaby się porozumieć nie narażając nikogo,
autora ni czytelnika, na męki wyższego rzędu.

W samej istocie poezji jest coś nieprzystojnego:
powstaje z nas rzecz o której nie wiedzieliśmy że w nas jest,

[…]

Miłosz, Czesław

Ars poetica? (Hungarian)

Mindig tágas, laza formákra vágytam,
ne legyen túl költészet, se túl próza,
a megértést szolgálja, senkit se téve ki,
se szerzőt, se olvasót, fennköltebb gyötrelemnek.

A költészet mélyén ott a szégyen:
fakad valami belőlünk, s nem tudtuk, hogy bennünk honol,
pislogunk, mintha tigris ugrott volna ki jobbkezünkből

[…]

Weöres, Sándor